Δεν θα πω ψέματα, όταν είδα για πρώτη φορά το Marvel Tōkon: Fighting Souls να παρουσιάζεται, το μυαλό μου πήγε αμέσως στα παλιά Marvel vs. Capcom. Και λογικό θα μου πει κάποιος και αποκλείεται να ήμουν ο μόνος. Marvel χαρακτήρες, γρήγορο fighting game, assists, αλλαγές χαρακτήρων και ένας ολόκληρος κόσμος από ήρωες και villains έτοιμος να πλακωθεί στην οθόνη. Μόνο που όσο περισσότερο ασχολήθηκα και ασχολούμαι μαζί του, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι η σύγκριση αυτή ίσως τελικά το αδικεί. Η Arc System Works, σε συνεργασία με τη Marvel Games και τη Sony, δεν πήρε απλώς μια παλιά συνταγή και της έβαλε καινούργια skins. Έφτιαξε ένα 4v4 fighting game που πατάει πάνω στην εμπειρία της από τα Guilty Gear και Dragon Ball FighterZ αλλά προσπαθεί να κάνει κάτι δικό του. Και μεταξύ μας, το κατάφερε. Από την πρώτη στιγμή φαίνεται ότι εδώ υπάρχει τεράστια προσοχή στην παρουσίαση, στα animations και κυρίως στο να είναι ένα παιχνίδι που μπορεί να πιάσει στα χέρια του και κάποιος που δεν έχει γράψει χιλιάδες ώρες σε fighting games, που για μένα είναι από τα πιο σημαντικά κουτάκια που τικάρει.
Η ιστορία του δεν είναι φυσικά ο λόγος για τον οποίο θα αγοράσεις ένα fighting game, όμως η Arc System Works δεν την πέταξε απλώς μέσα για να υπάρχει. Η υπόθεση ξεκινά με τον Champion, έναν πανίσχυρο διαγαλαξιακό μαχητή που έρχεται στη Γη επειδή, πολύ απλά, θέλει να βρει τους καλύτερους αντιπάλους για να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Η Promoter αναλαμβάνει να συγκεντρώσει αυτή την παράξενη παρέα και κάπως έτσι βρίσκονται στον ίδιο χώρο χαρακτήρες όπως ο Spider-Man, ο Iron Man, ο Captain America, ο Hulk, ο Ghost Rider, ο Blade, ο Deadpool, ο Doctor Doom, η Storm και αρκετοί ακόμη. Η single-player εμπειρία χωρίζεται σε πέντε διαφορετικά Episodes – Chapters και περισσότερο θυμίζει motion comic παρά κανονικό story mode. Και εδώ πραγματικά απόλαυσα το διαφορετικό ύφος που έχει κάθε επεισόδιο. Δεν πρόκειται να βρεις εδώ ένα νέο Marvel’s Spider-Man αλλά για ένα fighting game το γεγονός ότι έκατσα να δω τι θα γίνει παρακάτω αντί να πατάω συνεχώς skip είναι από μόνο του επιτυχία.
Και μετά έρχεται το Gameplay, δηλαδή το σημείο που πραγματικά αρχίζεις να καταλαβαίνεις γιατί το Tōkon είναι διαφορετικό. Ναι, μιλάμε για τέσσερις χαρακτήρες εναντίον τεσσάρων αλλά μην περιμένεις ότι θα πρέπει να μάθεις τέσσερις διαφορετικούς fighters από την πρώτη μέρα. Μπορείς να έχεις έναν βασικό χαρακτήρα και να χρησιμοποιείς τους υπόλοιπους ως assists, καλώντας τους μέσα στη μάχη για να επεκτείνεις combos, να καλύψεις αδυναμίες ή να αντιμετωπίσεις συγκεκριμένες καταστάσεις. Δεν αισθάνθηκα από την αρχή, αν και το φοβόμουν να πω την αλήθεια, ότι πρέπει να διαβάσω ένα manual για να καταλάβω πώς λειτουργεί το 4v4. Μπορούσα να πάρω τον χαρακτήρα που μου άρεσε, να μάθω τα βασικά του και σιγά-σιγά να αρχίσω να καταλαβαίνω τι μπορούν να μου προσφέρουν οι υπόλοιποι τρεις. Ταυτόχρονα όμως και βασικό αφού ολοκλήρωσεις τα πολύ επεξηγηματικά tutorials και όσο μπαίνεις βαθύτερα στο παιχνίδι εμφανίζονται τα Assemble mechanics, τα διαφορετικά assists, τα Link Attacks, τα Quick Skills και οι συνδυασμοί που μπορούν να δημιουργηθούν μεταξύ χαρακτήρων. Εκεί αρχίζει το πραγματικό παιχνίδι.
Αυτό που μου άρεσε επίσης είναι ότι η Arc System Works δεν ξεχνά τον παίκτη που μπαίνει πιο χαλαρά ίσως και για πρώτη φορά σε fighting game. Τα auto-combos και οι πιο απλοποιημένες εντολές για special moves σου επιτρέπουν να μπεις γρήγορα στη μάχη, ενώ το tutorial που ανέφερα προηγουμένως και τα Character Lessons εξηγούν σταδιακά τι μπορεί να κάνει κάθε χαρακτήρας. Προσωπικά, θεωρώ ότι εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα ατού του παιχνιδιού. Μπορείς να πατήσεις κουμπιά και να περάσεις καλά από το πρώτο δεκάλεπτο, αλλά αν αρχίσεις να ψάχνεσαι με assists, combos, Assemble και team composition, ανοίγεται μπροστά σου ένα πολύ μεγαλύτερο παιχνίδι. Και αυτό είναι σημαντικό, γιατί ένα fighting game που δείχνει δύσκολο στην πρώτη επαφή συνήθως χάνει αμέσως τον πιο… περιστασιακό παίκτη.
Από εκεί και πέρα για εμάς τους πιο μοναχικούς τύπους, στο single-player κομμάτι, πέρα από τα πέντε Episodes, υπάρχει αρκετό υλικό για να μην τελειώσεις το campaign και αφήσεις αμέσως το χειριστήριο. Το All-Star Arena λειτουργεί σαν arcade ladder με διακλαδώσεις, το Survival σε βάζει να περάσεις από 100 επίπεδα με bosses ενώ υπάρχουν Combo Trials και μαθήματα για κάθε χαρακτήρα. Υπάρχει και το Arcadia Rumble, ένα πιο party-oriented mode που χρησιμοποιεί chibi εκδοχές των χαρακτήρων και προσπαθεί να δώσει μια πιο χαλαρή πλευρά στο παιχνίδι. Το τελευταίο είναι όντως διασκεδαστικό ειδικά αν θες να εντάξεις κανένα παιδί που σε βλέπει να παίζεις κι θέλει κι αυτό αλλά το βαρέθηκα σχετικά και συγκριτικά με το υπόλοιπο παιχνίδι γρήγορα.
Πως όμως ένα παιχνίδι σαν το Marvel Tōkon θα κριθεί σε βάθος χρόνου και θα μακροημερεύσει; Φυσικά υποστηρίζοντας το online κομμάτι του. Στην PS5 έκδοση που είχα πρόσβαση, είναι πολύ καλή εμπειρία και οι μάχες απέναντι σε άλλους παίκτες είναι εκείνες που πραγματικά σου δείχνουν πόσο βάθος έχει το σύστημα και πόσο… βελτίωση χρειάζεσαι. Εκεί αρχίζεις να βλέπεις πράγματα που δεν είχες καν σκεφτεί όταν έπαιζες μόνος σου. Ένα assist που μέχρι πριν θεωρούσες απλώς χρήσιμο μπορεί να γίνει το κομμάτι που θα καθορίσει ολόκληρο το combo σου. Μια αλλαγή χαρακτήρα την κατάλληλη στιγμή μπορεί να σου γυρίσει έναν αγώνα που θεωρούσες χαμένο. Τα προβλήματα που έχουν αναφερθεί με την PC έκδοση και επηρεάζουν σε κάποιες περιπτώσεις το crossplay είναι κάτι που η Arc System Works θα πρέπει να λύσει, γιατί σε ένα παιχνίδι που θέλει να χτίσει κοινότητα για χρόνια, το online είναι το Α και το Ω.
Και μετά είναι η εικόνα. Εδώ η Arc System Works απλώς κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα. Το Marvel Tōkon μοιάζει σαν να πήρες ένα κόμικ και το πέταξες μέσα σε ένα anime. Οι χαρακτήρες έχουν προσωπικότητα στην κίνησή τους και δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ποιος είναι ποιος. Όπως επίσης και τα stages έχουν λεπτομέρειες και easter eggs, με τα New York και X-Mansion να είναι από τα αγαπημένα μου. Είναι πολύ εύκολο σε ένα τόσο γρήγορο fighting game να γίνει η οθόνη ένας αχταρμάς από εφέ αλλά εδώ, παρά την τρέλα που συμβαίνει, συνήθως ξέρεις τι βλέπεις.
Εκείνο το σημείο που ξεχωρίζει από τα πρώτα λεπτά στο παιχνίδι και ανέφερα στην αρχή, είναι η παρουσίαση. Οι χαρακτήρες έχουν διαφορετικές ατάκες ανάλογα με το ποιον αντιμετωπίζουν, οι φωνές είναι εξαιρετικές και το soundtrack με την ποικιλία που έχει δίνει διαφορετικό χαρακτήρα στις μάχες. Στο PS5 υπάρχει επίσης καλή αξιοποίηση του DualSense και λογικό μιας και είναι console exclusive τίτλος.
Το Marvel Tōkon: Fighting Souls είναι τελικά ένα από εκείνα τα παιχνίδια που κατάφεραν να ξεπεράσουν τις προσδοκίες που είχα γι’ αυτά. Σε καμία περίπτωση δεν είναι το νέο Marvel vs. Capcom και ευτυχώς δεν προσπαθεί να γίνει. Είναι η πρόταση της Arc System Works για το πώς μπορεί να λειτουργήσει σήμερα ένα Marvel fighting game και, κατά τη γνώμη μου, η φόρμουλα του 4v4 είναι πολύ πιο έξυπνη απ’ όσο περίμενα όταν την πρωτοείδα. Έχει την απαραίτητη απλότητα για να μπει κάποιος και να διασκεδάσει αλλά και αρκετό βάθος ώστε εκείνος που θα ασχοληθεί σοβαρά να έχει πράγματα να μάθει για πολύ καιρό. Από την άλλη θα ήθελα περισσότερα stages και προφανώς η ποιότητα του online και η υποστήριξη μετά την κυκλοφορία θα παίξουν τεράστιο ρόλο στο αν θα μιλάμε για ένα πραγματικά μεγάλο fighting game σε λίγα χρόνια. Όμως ως βάση, το Tōkon είναι εξαιρετικό. Και αν η Arc System Works κάνει με αυτό ό,τι έκανε όλα αυτά τα χρόνια με τα Guilty Gear και Dragon Ball FighterZ, τότε έχουμε μπροστά μας ένα fighting που μπορεί να μεγαλώσει πολύ.
