To 2019 είχαμε γνωρίσει το Greedfall ως την πρώτη προσπάθεια του Studio Spiders με Publisher τότε την Focus Home Interactive. O τίτλος καθιερώθηκε ως RPG παιχνίδι και είχε αποσπάσει ανάμικτες κριτικές. Εν έτει 2026 πλέον οι developers του Studio Spiders κάνουν άλλη μια επιστροφή με το GreedFall: The Dying World και μένει να δούμε αν μπορεί ο τίτλος να σταθεί με αξιώσεις σε μια πολύ απαιτητική κατηγορία πλέον όπως αυτή των RPG. Όμως αυτή την φορά η εκδότρια εταιρεία ειναι η Nacon η οποία βρίσκεται σε περίεργη οικονομική κατάσταση και όπως καταλαβαίνουμε το budget φαινόταν εξαρχής περιορισμένο για τον τίτλο.
Στην ιστορία του GreedFall: The Dying World ξεκινάμε ώς ένας ντόπιος πολίτης από το νησί Teer Fradee. Χρονικά τοποθετείται πριν τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού και επικεντρώνεται κυρίως στους αποικιοκράτες που έρχονται στο νησί και για το πως επηρέασαν τους ντόπιους πολίτες σε αυτό. Αργότερα καταλαβαίνουμε πως οι αποικιοκράτες επηρεάζουν και εκμεταλλεύονται τους πόρους του νησιού και πως έχει αντίκτυπο στους ιθαγενείς.
Ο χαρακτήρας μας σε κάποια φάση απάγεται και μεταφέρεται στην ήπειρο Gacane, που γνωρίσαμε στο πρώτο παιχνίδι. Από εκεί θα προσπαθήσει να ανακαλύψει το πως θα επιστρέψει και μέσα από αυτό το ταξίδι θα συναντήσει νέους χαρακτήρες , θα γνωριστεί με τις μεγάλες δυνάμεις που επηρεάζουν τον κόσμο του παιχνιδιού, ένας κόσμος που οι αποφάσεις μας θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.
Η ιστορία ως σενάριο είναι αρκετά τυπικό και ένα αρνητικό από την αρχή είναι πως ξέρουμε εξαρχής ποιος είναι ο «κακός» και ποιος ο «καλός» της υπόθεσης. Δεν υπάρχει λίγο παραπάνω ενδιαφέρον, ανατροπή ή κάποια άλλη πολυπλοκότητα .
Σε αυτό το ταξίδι δεν είμαστε μόνοι μας όμως αφού μαζί μας θα έχουμε και άλλους χαρακτήρες ως βοηθούς, αλληλεπιδρώντας μεταξύ μας καθώς θα υπάρξουν συμφωνίες ή διαφωνίες αλλά θα μας βοηθήσουν και πολλές φορές να φέρουμε μια κατάσταση εις πέρας. Tα Quests του τίτλου είναι αρκετά ενδιαφέροντα καθώς μας βοηθάνε να καταλάβουμε και την ιστορία του και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν βαρετά.
Περνώντας στο Gameplay, αυτή την φορά δεν είναι τόσο action όσο ο πρώτος τίτλος και έχει μια πιο tactical προσέγγιση. Φέρνει λίγο στοιχεία όπως τα γνωρίσαμε στην σειρά Dragon Age όμως γενικώς η υλοποίηση σχεδόν απαγοητεύει. Ο τρόπος προσέγγισης της μάχης και με το χειριστήριο είναι δύσχρηστος και γενικότερα ο χειρισμός είναι κάπως προβληματικός. Μας δίνεται η δυνατότητα να μην ασχοληθούμε με τους companions και η AI να αναλάβει ρόλο όμως και πάλι υπάρχουν προβλήματα. Γενικώς οι μάχες είναι επαναλαμβανόμενες και δεν έχουν το βάθος που βλέπουμε σε άλλα RPG.
Αναφορικά με τον τεχνικό τομέα, ο τίτλος κι εδώ δεν ανταποκρίνεται στα ποιοτικά πρότυπα που έχουμε συνηθίσει από άλλα παιχνίδια. Στο Performance Mode η εικόνα είναι κάπως θολή κατί που φανερώνει ότι προφανώς η ανάλυση είναι χαμηλότερη. Στο Quality Mode μπορεί η εικόνα να είναι καλύτερη αλλά υπάρχουν frame drops με τα καρέ να είναι στα 30fps. Πάντως έχουμε δει παιχνίδια με άρτιο τεχνικό τομέα όπου και στο απλο PS5 και στο Performance Mode η εικόνα να ειναι κατά πολύ καλύτερη. Φυσικά μη ξεχνάμε πως ο τίτλος είχε περιορισμό στο budget και αυτό ίσως έπαιξε και εκεί καθοριστικό ρόλο.
Ολοκληρώνοντας, φαίνεται πως αν οι developers του GreedFall: The Dying World είχαν ένα μεγαλυτερο budget στην διαθέση τους σίγουρα θα βλέπαμε έναν τίτλο πιθανότατα αρκετά πιο διαφορετικό, προς το καλύτερο, σε αρκετούς τομείς. Θα σταθούμε στο μεν απλό αλλά ενδιαφέρον σενάριο και επίσης το ενδιαφέρον που υπάρχει στα Quests καθώς μέσα από αυτά μαθαίνουμε για την ιστορία του τίτλου. Από εκεί και πέρα το σύστημα μάχης με την tactical προσέγγιση είναι δύσχρηστο, με αποτέλεσμα να χάνεσαι λίγο και οι μάχες ειναι αρκετά επαναλαμβανόμενες. Ο τεχνικός τομέας επίσης είναι προβληματικός καθώς υπάρχουν προβλήματα στην απόδοση χωρίς να έχουμε και καμία νέα μηχανή γραφικών για να δικαιολογεί λίγο παραπάνω το αποτέλεσμα..
Τι σημαίνουν οι βαθμολογίες στο Busted
