Επτά ολόκληρα χρόνια μετά το Devil May Cry 4 επανακυκλοφορεί για PC, PlayStation 4 και Xbox One προσπαθώντας να δικαιολογήσει την υπαρξή του, ξανά.
Την άποψη μου για τον κατακλυσμό των remastered παιχνιδιών την έχω εκφράσει κατ’ επανάληψη και κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία. Στη παρούσα φάση όμως θα προσπαθήσω να περιορίσω στο ελάχιστο την αρνητικότητα που με προκαταβάλει στο σερβίρισμα ξαναζεσταμένου φαγητού και στην κυκλοφορία νέων παιχνιδιών με το μακαρόνι. Άλλωστε το Devil May Cry είναι ένα αγαπημένο franchise, όχι μόνο δικό μου αλλά και πάρα πολύ κόσμου καθώς και ότι, το Devil May Cry 4 συγκεκριμένα, όταν είχε πρωτοκυκλοφορήσει στο κοντινό αλλά τόσο μακρινό 2008 για PS3 και Xbox 360 είχε κάνει αισθητή την παρουσία του και όχι άδικα. Για την ιστορία, αξίζει να αναφέρουμε πως το Devil May Cry έγινε ήδη μία φορά reboot από τη Ninja Theory τo 2013 με το DmC, του οποίου definitive edition είδαμε και από αυτό νωρίτερα μέσα στο έτος.
Για όσους ξεχάσανε το Devil May Cry 4, να υπενθυμίσω πως χειριζόμαστε τον look-a-like Dante χαρακτήρα Nero, για τον οποίο το παιχνίδι κατά την εξέλιξη της ιστορίας του ξεχνά να μας αναφέρει στοιχεία κλειδιά του ιδίου αλλά και του background του. Τότε γιατί να παίζουμε με έναν χαρακτήρα τον οποίο το παιχνίδι δεν κάνει καν τον κόπο να μας ταυτίσει μαζί του, θα με ρωτήσετε και ορθά. Γιατί το παιχνίδι είναι super stylish hack n slash, παλιάς κοπής DMC, ο Dante είναι παρών και η δράση είναι, όπως μπορείτε να υποθέσετε, καταιγιστική. Στα συν της Special Edition έχουμε αναβαθμισμένη απεικόνιση στα 1080p και 60fps, με το δεύτερο να αποτελεί σημαντικότατο στοιχείο της ομαλής ροής του gameplay, νέο επιπρόσθετο mode αλλά και περισσότερους playable χαρακτήρες.
Πριν πιάσουμε κομμάτι κομμάτι τις προσθήκες-αλλαγές της definitive-special edition, όπως θέλετε πείτε το, να κάνω ακόμη ένα come back στην ιστορία του παιχνιδού για να επισημάνω πως δεν έχουμε καμία διαφοροποίηση από το αρχικό, συμπεριλαμβανομένων κενών και αστοχιών που ανέφερα στην αρχή της προηγούμενης παραγράφου και αφορά τον πρωταγωνιστή μας. Τώρα, νομίζω πως αξίζει να θίξω σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και πάλι τα 60 καρέ το δετερόλεπτο όπου σε αντίστοιχους τίτλους καταφέρνουν να αναδείξουν το gameplay και να εκτοξεύσουν τον δείκτη διασκέδασης στα ύψη. Απο εκεί και περά μην περιμένετε αναβαθμισμένα textures και μοντέλα που θα σας κάνουν να κρεμάσετε σαγόνια καθώς η μεγαλύτερη οπτική αναβάθμιση είναι αυτή η κρυστάλλινη καθαρή εικόνα που προσδίδει η ανάλυση Full HD.
Το mode που προστίθεται και έκανα λόγο λίγο πιο πάνω, αφορά το Legendary Dark Knight Mode, στο οποίο όπως καλά υποθέσατε για μία ακόμη φορά, θα κληθείτε να δοκιμάσετε τις ικανότητες και το skill σας πάνω στο Devil May Cry για το “πόσα combos πιάνει ο σάκος” σας, με περισσότερους εχθρούς, ανεβασμένη δυσκολία και ένας καλός λόγος για να ενισχυθεί το replayability του τίτλου. Για τους επιπλέον playable χαρακτήρες που και πάλι έγινε αναφορά προ ολίγου έχουμε συγκεκριμένα τους γνωστούς άγνωστους Vergil, Trish και Lady. Οι τρεις χαρακτήρες δεν είναι απλά skins για να κραδαίνουμε το χειριστήριο και να φωνάζουμε “κοίτα, είμαι ο Vergil” αλλά προσδίδουν ουσιαστικότητα στην επανακυκλοφορία μιας και ο καθένας τους έχει διαφορετικό στυλ παιχνιδιού και αποτελούν έναν από τους κύριους λόγους για να προσέξει κανείς τον συγκεκριμένο τίτλο.
Ο Vergil είναι ο αδερφός του Dante, έκανε την κυρίως εμφανισή του στο Devil May Cry 3 αλλά και στο πρόσφατο reboot DmC. Το στυλ μάχης του είναι διαφορετικό και επιτρέψτε μου να χαρακτηρίσω εντυπωσιακό αφού δεν διαθέτει πυροβόλο όπλο για range attacks αντ’ αυτού διαθέτει Summoned Swords για να εκτοξεύει στους αντιπάλους του ενώ επικεντρώνεται κυρίως στις melee επιθέσεις συντροφιά με το ξίφος ορόσημο για τους παλαιότερους fans της σειράς, Yamato. Στις κυρίες του παιχνιδιού, η Trish έκανε την πρώτη playable εμφάνισή της στο Devil May Cry 2 ενώ η Lady για πρώτη φορά στην ιστορία του franchise γίνεται διαθέσιμη. Στις κυρίες αναφέρομαι συγκεντρωτικά κατά βάση μιας και μοιράζονται τις ίδιες αποστολές άλλα όπως είπαμε έχουμε διαφορετικό στυλ παιχνιδιού από την καθεμία, με την μεν πρώτη να διαθέτει ένα εντυπωσιακό οπλοστάσιο και συνδυασμό κινήσεων melee και range επιθέσεων που δημιουργούν εντυπωσιακά combos, η δε δεύτερη (Lady) διαφοροποιείται από τους υπολοίπους στο σημείο ότι επικεντρώνεται στα όπλα. Ακόμη, στη Special Edition θα συναντήσουμε την επιλογή διαφόρων κουστουμιών για τους χαρακτήρες μας, που είτε είναι διαθέσιμα από την αρχή είτε ξεκλειδώνονται κατά την πρόοδο και την επίτευξη ορισμένων στόχων του παιχνιδιού.
Ολοκληρώνοντας, να επισημάνω πως το δυνατό σημείο του Devil May Cry 4: Special Edition είναι αναμφισβήτητα τα 25€ που αποτελεούν και την τιμή εκκίνησης του παιχνιδιού. Οπότε λογικά σκεπτομένος καλούμαι να καταλήξω στο συμπεράσμα εάν αυτά που μας προσφέρει ανταποκρίνονται σε αυτά που θα δώσουμε. Η απάντηση για όσους διαβάσατε και τα προηγούμενα είναι απλούστερη από όσο φαινόταν αρχικά. Όσοι είναι λάτρεις του franchise Devil May Cry δεν σηκώνει συζήτηση ότι πρέπει να ασχοληθούν μαζί του με τη πρώτη ευκαιρία και να περηφανεύονται ότι βρίσκεται στο game library τους. Για τους υπόλοιπους πάλι που αναζητούν ένα διάλειμμα από το Arkham Knight, το Devil May Cry 4: Special Edition όσο το πιστεύετε και προσπαθείτε να μάθετε τους μηχανισμούς gameplay τόσο θα σας ανταμείβει με έντονες στιγμές διασκέδασης.
[wp-review]Πλατφόρμα που χρησιμοποιήθηκε για review: PlayStation 4
Είδος: Action, Hack n Slash
Κυκλοφορεί για: PS4, Xbox One, PC
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 23/06/2015
Διάθεση για την Ελλάδα: CD Media
Εκδότρια Εταιρεία: Capcom
Εταιρεια ανάπτυξης: Capcom
