Το God of War: Sons of Sparta είναι από εκείνα τα παιχνίδια που από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν καταλαβαίνεις ότι θα προκαλέσουν συζητήσεις. Όχι γιατί είναι κακό παιχνίδι αλλά γιατί είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει από τη σειρά. Αντί για το κλασικό cinematic action που καθιέρωσαν τα God of War, ειδικά των τελευταίων ετών, εδώ έχουμε ένα πιο… μικρό, πιο πειραματικό project, χαρακτηριστικά «passion project» όπως το περιέγραψε ο T.C. Carson στο State of Play που ανακοινώθηκε και κυκλοφόρησε. Η ανάπτυξη έγινε κυρίως από το Mega Cat Studios σε συνεργασία με τη Santa Monica, με στόχο να εξερευνήσει μια διαφορετική πλευρά του σύμπαντος της σειράς. Το αποτέλεσμα είναι ένα 2D Metroidvania spin-off που μας γυρίζει πίσω στην ελληνική εποχή του Kratos, πολύ πριν από τα γεγονότα των γνωστών παιχνιδιών. Πρόκειται ουσιαστικά για μια ιστορία πριν γεννηθεί ο μύθος του Ghost of Sparta, κάτι που από μόνο του έχει ενδιαφέρον γιατί βλέπουμε τον χαρακτήρα σε μια εντελώς διαφορετική φάση της ζωής του.
Η ιστορία εστιάζει στον νεαρό Kratos την εποχή που εκπαιδεύεται στην Αγωγή, το σκληρό σύστημα εκπαίδευσης των Σπαρτιατών. Εκεί βρίσκεται μαζί με τον μικρότερο αδελφό του, Deimos που προσπαθούν να αποδείξουν ότι αξίζουν να γίνουν πραγματικοί πολεμιστές της Σπάρτης. Το παιχνίδι παρουσιάζεται σαν μια αφήγηση του μεγαλύτερου Kratos προς την κόρη του, που της εξιστορεί τις ιστορίες από το παρελθόν του και η βασική αφορμή της ιστορίας είναι η εξαφάνιση ενός φίλου και συμμαθητή τους, Vasilis, γεγονός που οδηγεί τα δύο αδέλφια έξω από τα όρια της πόλης για να τον βρουν. Η αναζήτηση αυτή γίνεται η αιτία για μια μικρή αλλά ουσιαστική και έντονη περιπέτεια, όπου βλέπουμε τη σχέση των δύο αδελφών να δοκιμάζεται και ταυτόχρονα να δυναμώνει. Δεν πρόκειται για μια επική ιστορία γεμάτη θεούς και τιτάνες όπως στα «μεγάλα» παιχνίδια της σειράς. Είναι πιο προσωπική, πιο μικρή σε κλίμακα αλλά με αρκετά ενδιαφέροντα σημεία που δείχνουν πώς διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας του Kratos πριν γίνει ο άνθρωπος – θεός που γνωρίζουμε.
Το Gameplay είναι ίσως το πιο ιδιαίτερο και δυνατό (από ένα σημείο ειδικά και μετά) συνάμα στοιχείο του παιχνιδιού. Το Sons of Sparta είναι ένα καθαρό Metroidvania, κάτι που σημαίνει ότι η πρόοδος βασίζεται στην εξερεύνηση ενός χάρτη που τα κομμάτια του συνδέονται μεταξύ τους, την απόκτηση νέων ικανοτήτων και την επιστροφή μέσω backtracking σε παλιότερες περιοχές για να ανοίξουν νέα μονοπάτια. Η δράση εξελίσσεται σε 2D προοπτική, κάτι που θυμίζει πιο κλασικά παιχνίδια της κατηγορίας. Ο Kratos εδώ, προφανώς δεν χρησιμοποιεί ακόμη τα Blades of Chaos αλλά πολεμάει με δόρυ και ασπίδα, κάτι που ταιριάζει με την περίοδο της ζωής του στην οποία βρίσκεται. Το σύστημα μάχης βασίζεται σε γρήγορες επιθέσεις, αποφυγές και counters, ενώ σταδιακά ξεκλειδώνεις νέες ικανότητες που σου επιτρέπουν να εξερευνήσεις περισσότερα σημεία του κόσμου. Παράλληλα υπάρχουν και αρκετά platforming sections και puzzles που σπάνε το ρυθμό της μάχης. Η γενική αίσθηση είναι ότι το παιχνίδι προσπαθεί να συνδυάσει το DNA της σειράς με τη λογική ενός Metroidvania, κάτι που σε αρκετές στιγμές λειτουργεί καλά, ειδικά όταν η εξερεύνηση σε ανταμείβει με νέες διαδρομές και μυστικά. Το πρόβλημα είναι όμως ότι αργεί να «πάρει μπροστά» με αποτέλεσμα τις πρώτες ώρες να επικρατεί μία αίσθηση μονοτονίας.
Στον τεχνικό τομέα, το Sons of Sparta επιλέγει, όπως σας ανέφερα και προηγουμένως, μια αισθητική που θυμίζει περισσότερο retro παιχνίδια παρά σύγχρονες παραγωγές της Sony. Τα γραφικά είναι 2D με pixel art προσέγγιση και αρκετές λεπτομέρειες στα περιβάλλοντα, με περιοχές γύρω από τη Σπάρτη, δάση και αρχαία ερείπια να δίνουν μια ωραία αίσθηση ελληνικής μυθολογίας. Δεν είναι το παιχνίδι που θα σε εντυπωσιάσει σε αυτό τον τομέα αλλά καταφέρνει να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα που ταιριάζει στο setting. Οι εχθροί προέρχονται κυρίως από την ελληνική μυθολογία και τα boss fights έχουν τη δική τους προσωπικότητα ακόμη κι αν δεν έχουν τη μεγαλοπρέπεια ή και το ενδιαφέρον μην γελιόμαστε, των mainline τίτλων. Στο PS5 η απόδοση είναι γενικά σταθερή, με το παιχνίδι να τρέχει ομαλά και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, κάτι που βοηθάει στο να διατηρείται ο ρυθμός της δράσης. Ο ηχητικός τομέας κάνει επίσης καλή δουλειά στο να δώσει χαρακτήρα στην εμπειρία. Η μουσική προσπαθεί ανεπιτυχώς τις περισσότερες φορές να διατηρήσει το επικό ύφος που περιμένεις από τη σειρά, χωρίς προφανώς να συγκρίνεται με τις μεγάλες orchestral στιγμές των πρόσφατων God of War. Όμορφη και αναπάντεχη προσθήκη αν αναλογιστεί κανείς ότι με την ανακοίνωση κυκλοφόρησε και ο τίτλος είναι η ενσωμάτωση ελληνικής γλώσσας και αναφέρομαι τόσο στα κείμενα όσο και στην ελληνική μεταγλώττιση. Δυστυχώς όμως και το αναφέρω με σεβασμό στην τεράστια προσπάθεια των Ελλήνων συντελεστών στη δημιουργία της ελληνικής μεταγλώττισης, το αποτέλεσμα κρίνεται αδύναμο. Προσωπικά το έπαιξα κατά βάση στην Αγγλική πρωτότυπη γλώσσσα του παιχνιδιού με ελληνικά στα κείμενα.
Συνολικά, το God of War: Sons of Sparta είναι ένα περίεργο αλλά ενδιαφέρον πείραμα μέσα στο σύμπαν της σειράς. Δεν προσπαθεί να ανταγωνιστεί τα μεγάλα God of War ούτε να σταθεί δίπλα τους ως ισάξια παραγωγή. Είναι περισσότερο μια μικρότερη σε κλίμακα ιστορία που εξερευνά το παρελθόν του Kratos και τη σχέση του με τον Deimos, μέσα από ένα gameplay που δανείζεται στοιχεία από τα Metroidvania παιχνίδια. Δεν θα εντυπωσιάσει όλους τους φίλους της σειράς, ειδικά όσους περιμένουν την ίδια κλίμακα και ένταση με τα κύρια παιχνίδια. Παρόλα αυτά, έχει τη δική του ταυτότητα, γιατί God of War με όλα αυτά που μας έρχονται στο μυαλό στο άκουσμα αυτού του franchise δεν είναι, καταφέρνει εντούτοις να προσφέρει μια διαφορετική ματιά στον κόσμο του God of War. Αν το δεις σαν ένα… side story που προσπαθεί να κάνει κάτι διαφορετικό, τότε μπορείς να περάσεις αρκετές ευχάριστες ώρες μαζί του.
Ευχαριστούμε την Sony PlayStation Ελλάδας για τη διευκόλυνση πραγματοποίησης του Review.
Τι σημαίνουν οι βαθμολογίες στο Busted
