Έκδηλη ήταν η αγωνία μου για να δώ το πόνημα της Wales Interactive, Soul Axiom, στο PlayStation 4 και πως αυτό αποδίδει πλέον στις κονσόλες, καθότι πριν αρκετούς μήνες είχε κυκλοφορήσει στο PC. Πως λοιπόν τα καταφέρνει το Soul Axiom; Για πάμε να δούμε.
Το καθ’ όλα ενδιαφέρον και πρωτότυπο σενάριο έχει ως ακολούθως: Η Mysteri Foundation ιδρύθηκε από την Madison Jones η οποία δημιούργησε το Soul Cloud. Βρέθηκε νεκρή αν και μικρή σε ηλικία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ξεπερνώντας το τεσσάρων ωρών όριο χρήσης του Soul Cloud της. Το παράξενο είναι πως είχε επίγνωση του ορίου αυτού και οι καταγραφές δείχνουν ότι το σύστημα την προειδοποίησε επανειλημμένως καθώς ο χρόνος τελείωνε. Επιπλέον το Madison Cloud της μπήκε σε καραντίνα και η ψηφιακή ψυχή της είναι απροσπέλαστη χωρίς καμία εξήγηση τόσο από την αστυνομία όσο και από το Mysteri Foundation.
Μετά απο το παραπάνω γεγονός οι servers κρασάρανε αλλά μετά απο τρείς μήνες η εταιρία ανέφερε ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Οι Soul Cloud χρήστες είναι ακόμα ανήσυχοι για την όλη κατάσταση και τους λογαριασμούς τους και σε συνδυασμό με το θάνατο της ιδρύτριας. Η εταιρία ωστόσο καθησυχάζει λέγοντας ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας και ότι οι servers είναι “υγιείς και ασφαλείς”. Ο CEO της Winter Corp Nicolai Gruber προσφέρθηκε να εξαγοράσει όλη την εταιρεία Mysteri και οι διεργασίες μεταβίβασης έχουν σημειώσει πρόοδο. Ασαφές παραμένει σύμφωνα με δημοσιεύματα το πως θα επηρεαστούν οι χρήστες. Η εταιρία Winter ανακοίνωσε πως το σύστημα Soul Cloud θα κλείσει και το νέο σύστημα θα ονομαστεί Elysia. Τους επόμενους δύο μήνες όλοι οι χρήστες θα μεταφερθούν από το παλιό σύστημα εδώ. Όλοι οι χρήστες θα ενημερωθούν με νέα συμβόλαια που θα αναφέρουν τις αλλαγές στους λογαριασμούς τους αν και είναι αβέβαιο το πόσο δραστικές θα είναι αυτές οι αλλαγές.
Στην Elysia χρησιμοποιείται ο όρος soul για να γίνει αναφορά σε ψηφιακά αντίγραφα ανθρώπινων οντοτήτων, τα οποία δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του ατόμου και μορφοποιήθηκαν από τις μνήμες τους, τις προτιμήσεις και την προσωπικότητα του καθενός. Οι άνθρωποι αποδέχονται το γεγονός ότι θα συνεχίσουν να ζουν ακόμα και μετά το θάνατό τους με αυτόν τον τρόπο και να υποστηρίζουν έτσι τους αγαπημένους τους, άσχετα με τον αν πιστεύουν σε κάποιο θρήσκευμα ή όχι. Οι ψυχές αυτές είναι ακριβές ψηφιακό αντίγραφο των προσωπικοτήτων. Η αξία τους ή το πως συγκρίνονται με ένα πραγματικό άνθρωπο είναι αντικείμενο συζήτησης. Απαγορεύεται να μπούνε στο σύστημα άτομα με ψυχολογικά προβλήματα ή με επιπέδου 6 ιστορικό εγκλημάτων. Δυστυχώς δε μπορούνε να αποκτήσουνε ψυχές από εγκεφαλικώς νεκρά άτομα παρά μόνο αν είναι ζωντανά ή σε κατάσταση που δεν υπάρχει πιθανότητα ανάκαμψης. Άρα όπως καταλαβαίνετε κυκλοφορούμε μέσα σε έναν ψηφιακό κόσμο με την ψηφιακή ψυχή μας. Το σενάριο με εντυπωσίασε γι’ αυτό αφιέρωσα και τόσες γραμμές σε αυτό.
Κάθε επίπεδο στην ουσία αποτελεί μια ανάμνηση μέσα στην οποία υπάρχουν κάποιοι γρίφοι οι οποίοι πρέπει να επιλυθούν ώστε να μπορέσει κάποιος να φτάσει στο τέλος του επιπέδου. Εχθροί δεν υπάρχουνε παρά μόνο κίνδυνος να χάσεις τη ζωή σου από πτώσεις ή άλλα εμπόδια και αιχμηρά αντικείμενα και παγίδες. Αν χάσεις αμέσως ξεκινάς ελάχιστα πιο πίσω από το σημείο αυτό. Η λογική επίλυσης των γρίφων ακολουθεί τη λογική: εξερευνώ, παρατηρώ, χρησιμοποιώ την αντίστοιχη δύναμη για να αλληλεπιδράσω, λύνω το γρίφο. Πρέπει βέβαια να προσέχεις τα μηνύματα που υπάρχουν στους τοίχους και πολλές φορές δίνουν πληροφορίες για την επίλυση των γρίφων. Υπάρχουν σε αρκετά σημεία επίσης κρυμμένα ως μάτια στον τοίχο διάφορα μηνύματα προς τον παίκτη. Τα επίπεδα διακρίνονται όλα από εντελώς διαφορετική θεματολογία κάτι που είναι ευχάριστο και προσδίδει ποικιλία. Το πλήθος τους είναι ικανοποιητικό για παιχνίδι τέτοιας κατηγορίας αφού αν θυμάμαι καλά μέτρησα τουλάχιστον 20 επίπεδα με το μέσο χρόνο επίλυσης του κάθε επιπέδου να κυμαίνεται στα 15 λεπτά τουλάχιστον και πάει μέχρις ότου ο χρήστης να αντιληφθεί τι πρέπει να κάνει κάθε φορά, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να περάσει και μία ώρα μέχρι να φτάσεις στο πέρας. Είναι σίγουρο ότι σε κάποια σημεία ίσως δυσκολευτείτε. Επίσης εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι ο κάθε γρίφος δεν έμοιαζε με κάποιον προηγούμενο ή επόμενο, πράγμα που δείχνει ότι εδώ έγινε καλή δουλειά, προσδίδοντας μια νότα διαφορετικότητας την κάθε φορά και σου κινεί την περιέργεια να συνεχίσεις, τουλάχιστον αυτό συνέβη σε εμένα και αυτό αισθάνθηκα.
Υπάρχουν είδη δυνάμεων τα οποία εναλλάσσει ο χρήστης προκειμένου να λύσει τους γρίφους πάζλ. Η μπλε δύναμη δίνει τη δυνατότητα να αλληλεπιδράς με μπλε ολογράμματα και να τα κάνεις είτε διάφανα είτε κανονικά αντικείμενα. Η πράσινη δύναμη σου επιτρέπει να μετακινείς αντίστοιχου χρώματος αντικείμενα. Η κόκκινη η οποία σου επιτρέπει να καταστρέφεις συγκεκριμένα αντικείμενα πετώντας κάτι σαν σφαίρες.
Στον τομέα των γραφικών το παιχνίδι κινείται σίγουρα σε επίπεδο μετρίου. Σίγουρα δεν εντυπωσιάζουν ενώ φαντάζουν χοντροκομμένα σε πολλά σημεία. Ο σχεδιασμός των επιπέδων δεν εντυπωσιάζει ενώ τα εφέ φωτισμού είναι μέτρια και οι υφές των αντικειμένων και των τοίχων ίσως χρειαζόντουσαν περισσότερη δουλίτσα. Σε αρκετά σημεία δε μπορούσα να διακρίνω το δρόμο καθότι πολύ σκοτεινά, παρ’ όλες τις ρυθμίσεις από το μενού, ενώ όποτε άνοιγα τη φωτεινότητα έβλεπα θολά και έντονα τις ατέλειες των σκοτεινών τοίχων σε γκρι χρώμα και μαύρο. Υπάρχουν σημεία που είναι ωστόσο όμορφα χωρίς όμως πάλι να εντυπωσιάζουν. Είναι πιστεύω δύσκολο να αναπαραστήσεις τον ψηφιακό κόσμο κάνοντας βόλτες ως οντότητα μέσα σε αυτόν. Βέβαια τη δουλειά τους την κάνουνε αλλά πιστεύω ότι έπρεπε να το προσπαθήσουν λίγο περισσότερο.
Το παιχνίδι είναι πρώτου προσώπου. Η κίνηση του παίχτη είναι η βασική, με τον παίχτη να έχει στη διάθεσης του το τρέξιμο, τις τρεις δυνάμεις που μπορεί να εναλλάξει, το κουμπί αλληλεπίδρασης και το κουμπί για τα άλματα. Αν κοιτάξετε το πάτωμα νομίζετε ότι ο παίκτης απλά γλιστρά πάνω σε αυτό παρά περπατά. Βέβαια μιλάμε για παιχνίδι γρίφων και αυτό είναι κάτι που δε με προβλημάτισε τόσο καθότι είναι λειτουργική για το είδος του παιχνιδιού.
Η μουσική επένδυση είναι αρκετά καλή. Οι ήχοι είναι στο σύνολό τους χαλαρωτικοί και διαφορετικοί σε κάθε επίπεδο, όπως αρμόζει σε τέτοιο παιχνίδι αλλά θα ήθελα λίγο μεγαλύτερη ένταση γιατί κάπου κόντεψαν να με νανουρίσουν. Τα λοιπά ηχητικά εφέ δεν εντυπωσιάζουν σε κάτι αλλά δε χρειάζεται κιόλας.
Το μενού του παιχνιδιού είναι πολύ απλό και διαθέτει τα βασικά. Παίζει γενικά καλά στο PS4 όπου και το δοκίμασα ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, ευτυχώς σπανιότατα, διέκρινα frame drops ανεξηγήτως.
Θα ήθελα εδώ να αναφέρω επίσης κάποια σημαντικότατα προβλήματα που του αφαιρούν για εμένα πάρα πολλούς πόντους. Το πρώτο ειναι ότι δεν υπάρχει τρόπος να σώσεις την πρόοδό σου χειροκίνητα ενώ το auto save δε δουλεύει καλά. Τουλάχιστον τρεις φορές βρέθηκα σε σημείο κολλημένος και δε μπορούσα να κουνηθώ με αποτέλεσμα η μόνη επιλογή μου να είναι από το μενού το exit game που σημαίνει οτι σου κάνει reset τη συγκεκριμένη πίστα που παίζεις και είσαι αναγκασμένος να την παίξεις από την αρχή πάλι, ακόμα και αν είχες δαπανήσει μισή και μία ώρα ψάχνοντας. Δεύτερο σημαντικότατο πρόβλημα που εντόπισα ήταν σε μια πίστα στο διάστημα όπου καθώς ήμουν κολλημένος σε ένα σημείο, μετά από μισής ώρας εξερεύνησης του επιπέδου, βρήκα τρόπο να κουνηθώ και να πηδήξω στο κενό ώστε το auto save να με φέρει στο σωστό σημείο. Μάταια όμως, καθώς βρέθηκα να πέφτω συνεχώς στο διάστημα και να βλέπω ότι πέθανα και μετά πάλι να με εμφανίζει να πέφτω στο διάστημα και πάλι να πεθαίνω κ.ο.κ. Το κερασάκι στην τούρτα μπήκε όταν αποφάσισα να κάνω exit game και να πατήσω μετά συνέχεια παιχνιδιού. Με έκπληξη διαπίστωσα οτι το παιχνίδι είχε σβήσει το save file μου και έπρεπε να το ξαναπαίξω πάλι από την αρχή.
Εδώ λοιπόν ήταν για εμένα το τέλος του παιχνιδιού καθότι βρισκόμουν ένα βήμα πριν τον τερματισμό και ξαφνικά τέλος όλα. Θεωρώ τουλάχιστον ανεπίτρεπτο στο έτος 2016 να χάνεις σε κάποιο παιχνίδι τη συνολική πρόοδο σου, άσχετα με το τι παιχνίδι είναι ή πως είναι ο τεχνικός τομέας. Είναι κρίμα γιατί είχα ενθουσιαστεί αρκετά με το παιχνίδι και πραγματικά ένοιωσα πολύ άσχημα. Ελπίζω σύντομα να διορθώσουν τέτοια προβλήματα.
Φτάνοντας λοιπόν στον επίλογο θα ήθελα να πω πως πρόκειται για ένα παιχνίδι που με προβλημάτισε έντονα. Είναι ένα παιχνίδι σε μια κατηγορία που χωλαίνει και είναι θετικό να βλέπουμε προσπάθειες σε αυτή την κατηγορία. Προσωπικά και παρόλα τα μειονεκτήματά του με ενθουσίασε το σενάριό του σε πολύ μεγάλο βαθμό αλλά με απογοήτευσαν τα σοβαρότατα προβλήματά του. Όμορφοι γρίφοι με ικανοποιητική διάρκεια πιστεύω ότι θα αρέσει σε άτομα που τους αρέσει να περνάνε χαλαρά λύνοντας διαφορετικούς κάθε φορά γρίφους σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Πραγματικά υπήρξαν στιγμές που το απήλαυσα, όσο τουλάχιστον μπόρεσα μέχρι να πέσω σε σοβαρότατο bug, καθότι σε συνδυασμό με την αναζήτησή και τη μουσική, νοητά ταξίδευα μέσα στον κόσμο του.
Soul Axiom λοιπόν και καλώς ήρθατε στην εποχή των ψηφιακών αναμνήσεων.
[vc_row][vc_column width=”1/2″][/vc_column][vc_column width=”1/2″]Πλατφόρμα που χρησιμοποιήθηκε : Ps4Είδος : Adventure Puzzle
Κυκλοφορεί για : Ps4/Xbox one/PC/ Soon Wii U
Ημερομηία κυκλοφορίας : 07/06/2016 (για κονσόλες)
Εκδότρια Εταιρία : Wales Interactive
Developer : Wales Interactive[/vc_column][/vc_row]
