Busted.gr

Τι φάση με τα Battle Royales;

Τι φάση με τα Battle Royales;

Καθόμουν τις προάλλες σε ένα μαγαζί, έπινα τον καφέ μου, όταν ξαφνικά υπέπεσε στην αντίληψη μου μια συζήτηση που γινόταν μεταξύ ενός 14χρονου και ενός 15χρονου παιδιού που μάλωναν για το ποιο παιχνίδι είναι καλύτερο. To PUBG ή το Fortnite; Και δεν μάλωναν απλά, μάλωναν με επιχειρήματα. Κάτι που η αλήθεια είναι ότι δεν το βλέπεις συχνά από παιδιά τέτοιας ηλικίας. Βέβαια, εντάξει τα επιχειρήματα τους ήταν τύπου “Εκεί έχουμε καλύτερο όπλο, εδώ καλύτερη βόμβα” αλλά και πάλι έβλεπα κάτι αξιοπερίεργο.  Δεν μπορώ να καταλάβω είναι η αλήθεια, τι φάση με ένα συγκεκριμένο multiplayer mode, που είναι τα Battle Royale.

Κανονικά για τίτλο μου, μιας και αυτή η πετριά που έχει φάει ένα τεράστιο ποσοστό των gamers δεν μου αρέσει, έπρεπε να βάλω κάτι άλλο, αλλά δεν πειράζει. Έτσι, να κάνουμε ερώτηση προς το κοινό που θα διαβάσει αυτό το άρθρο, αλλά και γενικότερα στους ίδιους μας τους εαυτούς. Γιατί έχουμε κολλήσει με ένα συγκεκριμένο multiplayer feature που θα καταλήξει να υπάρχει σε κάθε παιχνίδι που παίζουμε για την υπόλοιπη τουλάχιστον τριετία, έτσι όπως πάει το πράγμα; Σε αυτό το editorial, προσπαθώ να καταλάβω αλλά και να εκδηλώσω την γνώμη μου για τα Battle Royales.

Καταρχάς, επειδή θα μου αναρωτηθείτε πολλοί, ναι έχω παίξει Battle Royale. Τι είναι το battle royale; Αφήστε με μέσα σε μια πρόταση να σας περιγράψω. Είναι ένα χαρακτηριστικό, όπου είτε μόνοι σας, είτε δυάδα, είτε τετράδα, αντιμετωπίζετε άλλα 100-200 άτομα και ο σκοπός σας είναι να επιβιώσετε προκειμένου να κερδίσετε. Αυτό μόνο. Κάθεσαι και το ακούς και σκέφτεσαι “Μα καλά, με τι ακριβώς να κολλήσεις με αυτό; Κάθε παιχνίδι θα μπορούσε να το προσθέσει αυτό;” Ναι μόνο, που δεν σκεφτόμαστε τον παράγοντα “Δημιουργία και management”. Τι εννοώ;

H Epic Games με το Fortnite και η PlayerUnkwown με το PUBG έχουν βγάλει δισεκατομμύρια με αυτό το συγκεκριμένο mode, ακριβώς γιατί έχουν δημιουργήσει ένα τεράστιο σύστημα προνομίων, για τον νικητή. Level up, loot crates, καλύτερα όπλα. Δεν έχετε πειστεί ακόμη έτσι; Δεν έχετε καταλάβει ακόμα γιατί αυτήν την στιγμή που μιλάμε, Epic & PlayerUnkwown βρίσκονται στα δικαστήρια, με την δεύτερη να κατηγορεί την πρώτη ότι της αντέγραψε την ιδέα, διεκδικώντας όλα τα έσοδα της πρώτης από το παιχνίδι Fortnite. Που πέρα από την πλάκα, είναι τραγικό, αφού αν ήταν έτσι να γίνονται μηνύσεις και να μπαίνουν δισεκατομμύρια στο παιχνίδι, τότε τα παιχνίδια των 80s και των 90s έπρεπε να έχουν βγάλει “ΤΑ” φράγκα.

Αλλά δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί γίνεται αυτό. Γιατί η μανία με τα Battle Eoyales, δημιουργεί δουλειές και εργασίες για κάτι άτομα που απλά κάθονται στον υπολογιστή τους και βγάζουν χιλιάρικα ανά ώρα (τύπου League of Legends ένα πράγμα, μην ξεχνιόμαστε) και οδηγεί εταιρείες στα δικαστήρια; Γιατί βλέπεις στο Youtube, κάθε λογής Youtuber, από τον gamer, μέχρι και τον πιο άσχετο με το gaming, να κάνει ένα βίντεο Fortnite ή PUBG και να παίρνει εγγραφές ή θετικό feedback για το κανάλι του, βασισμένο ΜΟΝΟ σε αυτό το βίντεο. Ίσως έχω μια μικρή εξήγηση για αυτό. Και αυτή η εξήγηση ονομάζεται “Νέα Γενιά Gamers”.

Τα games έχουν αλλάξει χαρακτήρα και έχουν πάρει μια τάση προς το multiplayer mode, από τότε που η νέα γενιά παιδιών έχει στραφεί περισσότερο προς την multiplayer-based εμπειρία του παιχνιδιού, προς την social media πλευρά του παιχνιδιού. Θα μπορούσε κανείς αυτήν την στιγμή, από τις παλιές καραβάνες που ασχολούνται με το gaming (όπως ο yours truly που γράφει το άρθρο) να πάρει το λαπτοπάκι του και να κράξει την νέα γενιά για το πως έχει κακομάθει με τα social media. Αλλά όχι. Δεν θα το κάνω. Είναι λογικό δυστυχώς, πλέον τα νέα παιδιά να στρέφονται προς τα εκεί. Και οδηγούνται προς τα εκεί.

Η άνοδος της τεχνολογίας και των social media έχει επιτρέψει στα παιδιά, πλέον, εκεί που οι παλιότεροι θεωρούσαν το gaming ως μια διέξοδο από την καθημερινή ρουτίνα της ζωής, να το θεωρούν δεδομένο. Πλέον, οι “καινοτόμες” ιδέες περνάνε. Αυτές που θα σε κάνουν να συνδεθείς με τους άλλους ανθρώπους, είτε γνωστούς, είτε αγνώστους, που θα σε κάνουν να βρεις φίλους online για να παίζεις. Είναι πραγματικά ειρωνικό, έτσι όπως θα πω, αυτό που θα πω, αλλά το πράγμα που λέγανε οι πιο παλιοί όταν εμείς ήμασταν στην ηλικία αυτών των παιδιών, θα λέμε και εμείς, μόνο που το “Όταν εμείς ήμασταν στην ηλικία σου, παίζαμε μπάλα στην αλάνα”, θα γίνει “Όταν εμείς, ήμασταν στην ηλικία σου, παίζαμε videogames μόνοι μας ή καλούσαμε φίλους στο σπίτι και παίζαμε όλοι μαζί.”

Ξέρω πραγματικά ότι ξεφεύγω από το θέμα των Battle Royales, αλλά πρέπει να κατανοήσετε κάτι. Το θέμα του συγκεκριμένου mode, είναι απλά ένα τμήμα του θέματος που θίγω αυτήν την στιγμή. Η τεχνολογία μεγαλώνει την δύναμη της και καθημερινά ανακαλύπτει νέους τρόπους για να δημιουργήσει την δική της πραγματικότητα ή δημιουργεί “τάσεις” που θα κρατήσει τα παιδιά στις οθόνες τους. Τα Battle Royales είναι μία από αυτές τις τάσεις που αργά ή γρήγορα θα αντικατασταθεί από μια καινούργια. Πλέον, το story δεν έχει τόση σημασία και είναι κρίμα διότι αυτό είναι που πιστεύω ότι διέκρινε το gaming από όλα τα άλλα μέσα διασκέδασης.

Αν ρωτήσεις έναν παλιό gamer αν είχε κλάψει περισσότερο στον Τιτανικό ή στον **SPOILER** θάνατο της Aerith (καλομελέτα και έρχεται το remake) στο Final Fantasy VII, **SPOILER** θα σου απαντήσει στο δεύτερο. Αν ρωτήσεις αν είχε περισσότερο βάθος το σενάριο του Mass Effect ή του Silence of The Lambs, δεν θα σου πει ότι το δεύτερο ήταν ανώτερο, αλλά πως και τα δύο έχουν το ίδιο οσκαρικό συναίσθημα. Κακά τα ψέματα, παιδιά την καλή ιστορία την εκτιμούσαμε περισσότερο παλιά. Δεν λέω ότι δεν εκτιμούμε το καλό storytelling και τώρα, αλλά πλέον θα δεις την νέα γενιά παιδιών να νοιάζεται περισσότερο στο τι θα κάνει ο χαρακτήρας (τa abilities του δηλαδή) παρά να δει την ιστορία του.

Και πάλι, συγγνώμη που το γενικεύω, αλλά αν είναι να καταλάβουμε το πως σκέφτονται τα νέα παιδιά και επιλέγουν την απλή, unadulterated, που λένε και οι Αμερικάνοι, διασκέδαση του να σκοτώνεις σε ένα mode άλλους 100 και οδηγούν εταιρείες σαν την Treyarch (άργησα πολύ να το αναφέρω ε😉 να καταστρέφουν franchises σαν το Call of Duty, πρέπει να τα αναφέρουμε αυτά. Έχεις για παράδειγμα το God of War. Όλοι είδαμε την έντονη συναισθηματική εμπειρία που μας πρόσφερε το παιχνίδι, όλοι είδαμε την έντονη σχέση πατέρα-γιου και το πως ο Κράτος έκανε τα πάντα για να προστατέψει τον γιο του από το παρελθόν του. Ωστόσο, σε μια συζήτηση παιδιών (συμμαθητών του αδερφού μου, 15χρονα παιδιά) άκουσα πως το νέο God of War είναι “γαμάτο” επειδή θα υπάρχει ο Kratos με τις “λεπίδες” του, κάτι που όταν ήμασταν εμείς 9-10 χρονών, το λέγαμε, γιατί δεν είχαμε μάθει ακόμα τις έννοιες story ή σεναρίου και τώρα από ότι φαίνεται, λόγω του κέρδους και της αρέσκειας του multiplayer από την νέα γενιά gaming, δεν θα τις μάθουν ούτε αυτά τα παιδιά.

Και όχι, για να σας προλάβω, δεν μπορώ να κατηγορήσω το multiplayer, για την στροφή που παίρνει το gaming πλέον, ούτε σε τόσο μεγάλο βαθμό, τα μικρά παιδιά, που θα μπουν στα τοξικά communities κάποιων παιχνιδιών, βρίζοντας ή παίζοντας το μεγάλοι και έφηβοι, γιατί αυτό πάντα γινόταν. Κέρδος λέγεται ο παράγοντας που παίρνει το gaming και το αλλάζει ριζικά αυτήν την περίοδο. Η Epic Games & η PUBG, είδαν εδώ και καιρό την λόξα που είχαν τα παιδιά με το multiplayer και δημιούργησαν ένα παιχνίδι, όπου μπορείς να μπαίνεις σε ένα Battle Royale, να επιβιώνεις και να επιβραβεύεσαι για αυτό. Είτε με chicken dinner, είτε με XPs, είτε με το expansion pack που περιλαμβάνει το Infinity Gaunlet του Thanos, όλα είναι δεκτά.

Όλα τα πράγματα θα εξελιχθούν. Ήδη βλέπετε ότι πολλά παιχνίδια, παίρνουν μερικά στοιχεία από το single-player και τα βάζουν στο multiplayer. Destiny, Star Wars Battlefront, το ξεχασμένο Battleborn, το Evolve και τώρα το Call of Duty: Black Ops 4 είναι μερικά παραδείγματα που μπορεί να σκεφτεί κανείς. Και όλα εξαιτίας της λόξας των νέων παιδιών με το multiplayer, με το πάθος που έχουν να πάρουν το καλύτερο βραβείο ή το καλύτερο όπλο και φυσικά λόγω του κέρδους που θα έχουν οι εταιρείες, εκείνες “αρμέγουν” την ίδια γνωστή συνταγή, προσθέτουν λίγο ξεχωριστή “χρυσόσκονη” ο καθένας και βουαλά. “Παιχνιδάρα έφτιαξαν“, “τι έκαναν πάλι οι τύποιτα σχόλια, με παιχνίδια, με καλό story mode, να μένουν πίσω.

Πείτε το παράπονο, βάλτε και ένα προσωπικό σχόλιο μέσα στο άρθρο μου, γιατί προσπάθησα να είμαι όσο πιο πολύ αντικειμενικός μπορούσα, αλλά δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό. Κάποτε τα video games αποτελούσαν έναν υποτιμημένο τρόπο να σου περαστούν κάποια μηνύματα και τώρα πάλι θα καταντήσουν “δώρο για τον μικρό γιο μου, την ημέρα των Χριστουγέννων”. Αντί να δείξουμε με παιχνίδια σαν το God of War ή το πολύ καλό Detroit: Become Human, ότι τα games περνούν μηνύματα, ή ακόμη και με πιο παλιά παιχνίδια, σαν το Bioshock ή το Red Dead Redemption, να δείξουμε ότι τα video games μπορούν να έχουν ένα πολύ όμορφο storydriven αντίκτυπο στην ζωή μας, εστιάζουμε στο multiplayer και στα Battle Royales. Γιατί; Γιατί έχουν πέραση. Είναι κρίμα να “μικραίνουμε” τόσο πολύ έναν τομέα ψυχαγωγίας όταν μπορούμε να τον κάνουμε τόσο μεγάλο.

Τέλος πάντων, κλείνοντας, θέλω να πω το εξής. Δεν ξέρω ποιο είναι το μέλλον του video gaming, αλλά πρόσφατα, είδα το “Ready Player One” του Steven Spielberg. Θα μου πεις. “Μα πως ρε, πανέμορφε, δροσερέ και φρέσκε Γεώργιε του Busted, θα κολλήσεις μια ταινία με τα Battle Royales και την multiplayer εμπειρία;” Ακούστε τι κάνει καθημερινά ο πρωταγωνιστής της ταινίας.  Ένα παιδί, μπαίνει καθημερινά σε έναν τεράστιο multiplayer-based κόσμο, ονόματι OASIS, φορώντας VR headset, ψάχνοντας να βρει ένα easter egg που άφησε μέσα ο δημιουργός του OASIS,  προσπαθώντας να επιβιώσει από άλλους δισεκατομμύρια παίκτες. Και οι δύο τάσεις των τελευταίων χρόνων., VR & multiplayer, αναφέρονται και παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο. Ωστόσο, η εικονική πραγματικότητα, καταλαμβάνει στην ταινία, τον ρόλο της πραγματικής ζωής. Οι άνθρωποι ξεχνούν πως είναι να ζουν στον πραγματικό έξω κόσμο και δίνουν τα χρήματα τους, τα σπίτια τους, ακόμη και τους γάμους τους, προκειμένου να βρουν ένα easter egg. Όλα αυτά στην ταινία έτσι. Ή μήπως όχι;

Μήπως και στην δικιά μας περίπτωση, οι εταιρείες, είναι οι άνθρωποι που δίνουν τα πάντα για να βρουν το τέλειο easter egg, το OASIS, είναι το multiplayer mode, που έχει καταλάβει τόσο πολύ χώρο και σημαντικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων και το easter egg, είναι ίσως το “συστατικό-έκπληξη” που θα κάνει το καλό βιντεοπαιχνίδι τώρα  ή στο μέλλον; Η ίσως το χαμένο easter egg, να είναι το story mode, που όλοι ψάχνουν και ο δημιουργός του, να είμαστε εμείς, η “παλιά” gaming γενιά, που μολονότι, οι κονσόλες εξελίσσονται, εμείς μένουμε πιστοί στα ιδανικά μας και σε αυτά που μεγαλώσαμε, δίχως να επηρεαζόμαστε από τις νέες τάσεις που έρχονται και φεύγουν και ψάχνουμε και κάνουμε την νέα γενιά να ψάξει την καλή ιστορία και να αφήσει τις τάσεις που τους πλασάρονται καθημερινά; Δεν ξέρω με σιγουριά. Το μόνο που ξέρω είναι ότι περιμένω να δω με πολύ ενδιαφέρον τι μέλλον “γενέσθαι” για το gaming.

Εσείς τι άποψη έχετε για τα Battle Royales; Πείτε μας  την άποψη σας στα σχόλια παρακάτω. 

Μην ξεχάσετε να μας ακολουθήσετε στα παρακάτω Social MediaBusted είστε!

Νέος, ωραίος, ελεύθερ(ΓΚΟΥΧ ΓΚΟΥΧ..Παντόφλα alert)..Εχμ..δεσμευμένος, φανατικός gamer από κούνια, που κάνει ότι σπουδάζει Φιλολογία στο ΑΠΘ, ενώ στην πραγματικότητα, κάθεται και τριγυρνάει τους δρόμους της Θεσσαλονίκης, ονειρευόμενος την στιγμή που θα φτιάξει το δικό του παιχνίδι και θα πάρει στα χέρια του τον έλεγχο όλου του κόσμου..Hail HYDRA!

Powered by busted.gr busted.gr busted.gr