Busted.gr

Μαμά όταν μεγαλώσω θα γίνω αστρονάυτης… Στο PlayStation VR!


Μετά τo εκπληκτικό The Persistence που μας τοποθετεί στο διάστημα σε εσωτερικούς χώρους ήρθε το Detached  από την Anshar Studios που και αυτό εξελίσσεται στο διάστημα αλλά σε εξωτερικούς χώρους. Ίδιο setting (διάστημα) – διαφορετικά παιχνίδια – διαφορετική εμπειρία. Το Detached κυριολεκτικά μας φοράει στολή αστροναύτη και μας παρατάει σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας  με μηδενικό προσανατολισμό σαν τον George Clooney στο Gravity. Χωρίς Minimap – Objective marker. Το Detached ποντάρει στη αίσθηση του και ορθά το πράττει γιατί την πρώτη φορά που θα βγούμε από το airlock στο κενό θα ψαρώσουμε, πολύ όμως. Προσοχή όμως γιατί το Detached περηφανεύεται ότι το ταξίδι μας θέλει γερό στομάχι και να έχουμε ξεπεράσει το Motion Sickness. Και ορθά υπερηφανεύεται. Ιδού λοιπόν ο πιο hardcore τίτλος: Detached.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να επιλέξουμε όταν παίζουμε  για πρώτη φορά το Detached είναι το επίπεδο δυσκολίας ανάμεσα σε Arcade, Astronaut και Simulation και έχουν να κάνουν καθαρά με την κίνησή μας, την αδρανειά μας και την ρεαλιστική έλλειψη βαρύτητας. Στο Arcade η αδράνεια είναι μηδενική και όταν περιστρεφόμαστε η κίνησή μας είναι σφιχτή με σχεδόν καθόλου αδράνεια και ελάχιστο Drifting. Έν αντιθέσει στο Simulation θαρρώ πως από άποψη κίνησης παίρνουμε ότι πιο πιστό μπορούμε να πάρουμε στη πραγματικότητα του να είναι κάποιος αστροναύτης στο διάστημα. Η παραμικρή ώθηση μας στέλνει να κατρακυλάμε στο κενό με την αδράνεια να μας καθιστά έρμαιο της ορμής μας. Συνήθως η ανεξέλεγκτη περιστροφή μας που δε σταματάει ποτέ παρά μόνο με μικροελέγχους και οι συνεχόμενες μικροδιορθώσεις και τα δειλά μετρημένα πατήματα των Thrusters επιβάλλονται. Σε περίπτωση σύγκρουσης λόγω ταχύτητας. γεγονός που θα συμβεί απλόχερα αφoύ οι ταχύτητες είναι μεγάλες και άμεσο φρένο δεν υπάρχει (είμαστε στο διάστημα), θα καταλήξουμε νεκροί είτε με ραγισμένο κράνος, ρεαλιστικότατο δηλαδή. Τo Detached παίζεται με το Dualshock προς το παρόν και σε αυτό χρησιμοποιούμε τα πιο πολλά κουμπιά του για την κίνηση μας. Οι μοχλοί χρησιμοποιούνται όπως και στα παραδοσιακά FPS δηλαδή αριστερός μοχλός κίνηση – δεξιός μοχλός κάμερα αλλά επειδή είμαστε στον αέρα με τα L1, L2, R1, R2 ανεβαίνουμε κατεβαίνουνε και περιστρεφόμαστε. Ακούγεται εύκολο αλλά δεν είναι καθόλου γιατί η κίνησή μας είναι μέσω Thrusters και έχει τη σωστή ανταπόκριση. Ειδικά στο simulation η ελάχιστη ώθηση παραπάνω θα μας στείλει σε ένα ανεξέλεγχτο μπαλέτο περιστροφής. Ευτυχώς υπάρχει φρένο ένα στο L3 περί κίνησης και ένα στο R3 για σταθεροποίηση και να μην περιστρεφόμαστε. Τέλος  θυμηθείτε ότι στο διάστημα δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούμε τα Thrusters συνέχεια αφού δεν υπάρχει τριβή και άρα απώλεια ταχύτητας! Οικονομία στα καύσιμα λοιπόν!
Η συνολική αίσθηση της κίνησης στη μηδενική βαρύτητα είναι φανταστική και τον χειρισμό θα τον μάθουμε σιγά σιγά με υπομονή. Πιστεύω ότι εάν στις πραγματικές συνθήκες υπάρχει παρόμοια αίσθηση τότε μέσω του χρόνου μου με το Detached μπορώ να πετάξω στο διάστημα με αρκετά καλά αποτελέσματα.

To Detached χαρακτηρίζεται ως μία ακραία εμπειρία (αν και δεν είναι επ’ ουδενί ένα παθητικό experience τύπου apollo 11) και σε αυτό ως αστροναύτης καλούμαστε να εκτελέσουμε δίαφορα απλά Tasks (δυστυχώς) για την επιβίωσή μας. Γράφω δυστυχώς διότι ενώ η κίνηση και η αίσθηση είναι φανταστική ο στόχος μας κάθε φορά είναι να πετάξουμε από το Α στο Β είτε για να περισυλλέξουμε το Νand (μπαταρία-ασφάλεια) για να το βάλουμε στο πάνελ ώστε να το λειτουργήσουμε είτε για να περισυλλέξουμε οξυγόνο και καύσιμα για τη στολή μας. Υπάρχει ένα είδος power up με τη μορφή Booster, Shields και ρουκέτες αλλά η χρήση τους περιορίζεται στα ίδια Tasks. Στο πρώτο Act πετάμε απο Hub σε Hub μέσα στο διάστημα ενώ στο 3 act στον ίδιο χώρο πρέπει να επαναλάβουμε σχεδόν τα ίδια στα ίδια Hubs μόνο που ο χώρος είναι τεράστιος και τα αντικείμενα πεταμένα στο κενό, χωρίς Minimap, χωρις Objective Marker, με κανένα προσανατολισμό λόγω έλλειψη βαρύτητας με τα διάφορα ορόσημα-συντρίμμια να μοιάζουνε μεταξύ τους, με τα καύσιμα-οξυγόνο να τελειώνουν και το checkpoint να μας πηγαίνει πίσω.  Προσωπικά με κούρασε πολύ το συγκεκριμένο Act και η συνολική τυπική διάρκεια του παιχνιδιού από 3 ώρες εκτοξεύτηκε στις 6 ώρες. Σίγουρα ο Developer με την έλλειψη Minimap και Objective marker ήθελε να αναδείξει τον ρεαλισμό και το κατάφερε αλλά σε βάρος της διασκέδασης (για το 3 act πάντα, το πρώτο ήταν δομημένο ωραία). Ας υπήρχε έστω να φωτεινό Beacon στα Supplies η ένας στατικός θόρυβος όσο πλησιάζουμε, οτιδήποτε θα ήταν πιο ωραίο πιο διασκεδαστικό και πιο δίκαιο. Γενικά το Gameplay είναι αρκετά απλό και είναι μία χαμένη ευκαιρία διότι η αίσθηση και η κίνηση είναι άριστα φτιαγμένα. Με λίγο ποικιλία παραπάνω και λιγότερο επανάληψη στις πράξεις μας θα είχαμε έναν φανταστικό τίτλο. Εκτός από το Single player υπάρχει και Multiplayer 2vs2 με τη μορφή Capture the flag ή αγώνες racing με εμάς και τον αντίπαλο να περνάμε μέσα από δακτύλιους.

Τα οπτικά του Detached είναι αρκετά καλοφτιαγμένα με μοναδικό κύριο ελάττωμα την εμφανή παρουσία των Juggies που μας φαίνονται από την πρώτη κιόλας στιγμή. Άλλα ελαττώματα είναι η λίγο χαμηλότερης ανάλυσης (ίσως) των αστεριών και του ουρανού στο φόντο.. Όμως υπάρχουν πολλά εδώ άξια θαυμασμού: o ήλιος που λάμπει και ρίχνει τις ακτίνες του στα συντρίμμια  στο κενό, το αποστειρωμένο look των hubs που εισερχόμαστε, το  τεράστιο μέγεθος των συντριμμιών και των Hub που το αντιλαμβανόμαστε καθώς πετάμε – επιταχύνουμε και ολοένα μεγαλώνουν αυτά όσο πλησιάζουμε, οι διάφορες σκιές, και άλλα. Η οπτική μας είναι πάντα μέσα από το κράνος μας και βλέπουμε το γυαλί του και τα αποθέματα οξυγόνου – καυσίμων ανά πάσα ώρα. Είναι ένας αρκετά όμορφος τίτλος γενικά και είναι αρκετά Immersive τόσο ώστε κάθε φορά που πλησιάζουμε σε Airlock το νιώθουμε.
Ηχητικά το Detached διατηρεί ένα ρεαλισμό με ελάχιστα εφέ να ακούγονται απο εξωτερικό εκτός από τους ήχους που έχουν άμεση σχέση και επαφή με τη στολή μας: ακούμε τις συγκρούσεις μας, τα Thrusters μας, την βαριά ανάσα μας όταν μας τελειώνει το οξυγόνο και ένα πολύ όμορφα μυστηριώδες ήρεμο soundtrack που μας συνοδεύει. Συγκριτικά θυμηθείτε τον Geοrge Clooney και τα εσωτερικά πλάνα του!

Συνοψίζοντας, τo Detached είναι ένα παιχνίδι με απλό gameplay αλλά με μοναδική αίσθηση που δε μπορεί να αποτυπωθεί παρά μόνο σε VR. Οι αναγνώστες δε μπορούν να νιώσουν το σφίξιμο των δοντιών που έκανα προσωπικά και ας είμαι άνοσος στο Motion Sickness. Η πρώτη φορά που βγαίνουμε από το airlock στο κενό είναι μοναδική. Είναι όμως μία εμπειρία που απευθύνεται μόνο σε όσους έχουν ξεπεράσει το Motion Sickness και είναι ότι πιο κοντινό στο να βρισκόμαστε στο διάστημα σε έλλειψη βαρύτητας σαν προσιτή οικιακή διασκέδαση. Όμως η ευρωπαϊκή τιμή του στα €36(για τις 3 έως 6 ώρες) δεν είναι ανάλογη αυτών που προσφέρει. Κάτι σε €20 – €25 θα ήταν πολύ πιο αντιπροσωπευτικό. Γράφω “ευρωπαϊκή τιμή”  γιατί στο αμερικανικό PlayStation Store για κάποιο ανεξήγητο λόγο η τιμή του είναι  $25! Η κατάλληλη δηλαδή. Όποιος όμως θέλει να νιώσει το διάστημα και τις αντοχές του ας το αγοράσει! Φανταστική εμπειρία – μέτριο παιχνίδι.

Πλατφόρμα που χρησιμοποιήθηκε για Review: PlayStation VR – PS4 Pro
Είδος Παιχνιδιού: Astronaut Simulator
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 24/07/2018
Κυκλοφορεί για: PlayStation VR (€36)
Εταιρεία Ανάπτυξης & Εκδότρια Εταιρεία: Anshar Studios

Ευχαριστούμε θερμά την Anashar Studios για την παραχώρηση του παιχνιδιού για τις ανάγκες του Review.

6.5 ΚΑΛΟ

The Good

  • Εξαιρετική χρήση VR
  • Επιτέλους έντονη αίσθηση κίνησης
  • Immersive χώροι και ατμόσφαιρα
  • Ωραίος ήχος - ωραία μουσική
  • Πιστεύεις ότι είσαι σε έλλειψη βαρύτητας στο διάστημα
  • Μοναδικό και φτιαγμένο για VR

The Bad

  • Aπλούστατο Gameplay χωρίς ποικιλία
  • Δυσκολία που κουράζει στο 3 act
  • Θα έπρεπε να είχαμε Objectives και ένα Log
  • Υψηλή τιμή και μεγαλύτερη από την αντίστοιχη της Αμερικής
6.5 ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

Θα μπορούσα να πάρω σύνταξη απο το playtime μου. Θα ήθελα. Μέχρι τότε θα παίξω κάτι απο Bioware.

Powered by busted.gr busted.gr busted.gr