Busted.gr

Call of Duty: Από το Χειρότερο στο Καλύτερο!

Call of Duty: Από το Χειρότερο στο Καλύτερο!

Άτιμη νοσταλγία, τι μπορείς να κάνεις ώρες ώρες; Η αλήθεια είναι ότι με το νέο Call of Duty: Black Ops 4 δεν ενθουσιάστηκα και είδα περίπου έντεκα χρόνια εμπειρίας με το franchise να πηγαίνουν στην τουαλέτα, όπως λένε και οι Αμερικάνοι. Ένα story driven, κατά περίπτωση, franchise που ζωντάνεψε συνθήκες πολέμου σε γενιές και γενιές ανθρώπων, πλέον να πέφτει θύμα μιας τάσης, που το πολύ σε ένα με δύο χρόνια θα σταματήσει και ενός πολύ τοξικού (ώρες-ώρες) community, που μοσχοπουλάει σαν τρελό το multiplayer mode του, ξεχνώντας τους fans που το έφτασαν εκεί που έχει φτάσει, λόγω της ιστορίας του. Αλλά ας μην παραληρώ.

Το Call of Duty αποτελεί ένα franchise που έχει περάσει από χίλια δύο κύματα. Από την αρχή, μας εισήγαγε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην συνέχεια, μας εισήγαγε στον Ψυχρό Πόλεμο, μετά μας πήγε σε πιο “φουτουριστικά” μονοπάτια (oh dear, oh dear) και τώρα με το πιο πρόσφατο Call of Duty: WW2 επιστρέψαμε πάλι στις ρίζες. Αλλά επειδή πολύ μιλάω, σήμερα θα πάρω και τα 14 παιχνίδια του franchise (αν περιμένατε ports για PSVita, Nintendo 3DS κλπ, δεν θα τα δείτε εδώ) και θα τα κατατάξω από το χειρότερο στο καλύτερο, κατά την ταπεινή μου άποψη, που εννοείται ότι δεν χρειάζεται να επηρεάσει την δική σας.

Επίσης, σε περίπτωση που δεν ξέρετε τι γίνεται σε κάποιο από τα Call of Duty παιχνίδια και θέλετε να τα παίξετε, τότε, ένα SPOILER ALERT, είναι επιτρεπτό. Οπότε πάμε να ξεκινήσουμε.

14) Call of Duty: Ghosts (2013)

Αναμφίβολα, το πιο “αδύναμο” παιχνίδι του franchise, το Call of Duty: Ghosts είχε την δυνατότητα να βγάλει εκατομμύρια. Με μια ευκαιρία για μια νέα αρχή, με νέα gameplay χαρακτηριστικά και με μια νέα μηχανή γραφικών, όλα έμοιαζαν ειδυλλιακά για αυτό το παιχνίδι να πετύχει. Μόνο που δεν έγινε έτσι. Όπως είπα, η μηχανή των γραφικών του ήταν νέα και έτσι όλα γινόταν δοκιμαστικά για πρώτη φορά και αυτό φάνηκε. Κάποια μικρό glitches, ένα αδιάφορο story mode, που παρόλα αυτά πρόσφερε κάποιες καλές στιγμές, αλλά κυρίως ήταν καυστικό, αφού είχε να κάνει με έναν φανταστικό πόλεμο μεταξύ Βόρειας και Νότιας Αμερικής και ένα multiplayer, το οποίο πέρα του Extinction, δεν πρόσφερε κάτι άλλο και διαφορετικό.

13) Call of Duty 3 (2007)

Με πονάει πολύ που βάζω ένα παιχνίδι που βρισκόταν στα πλαίσια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε μια τόσο χαμηλή θέση, αλλά το Call of Duty 3, μολονότι, πραγματεύεται ένα ακόμη αγαπημένο θέμα στο gaming community, εν τέλει, δεν πετυχαίνει τον στόχο του. Όχι επειδή δεν κάνει καλά αυτά που πρέπει να κάνει, παρουσιάζοντας ένα καλό, όχι και άριστο story mode και το κλασσικό multiplayer mode (ίσως το καλύτερο που έχω δει στην σειρά), αλλά επειδή απλά, νιώθεις σαν να ξαναρμέγει την ίδια συνταγή ξανά και ξανά, χωρίς να προσφέρει, έστω και κάτι μικρό που να είναι διαφορετικό από τα άλλα. Επίσης το γεγονός ότι δεν είχε κυκλοφορήσει για PC, θυμάμαι ότι είχε ισχυρό αρνητικό αντίκτυπο στην αντιμετώπιση του τότε.

12) Call of Duty: Black Ops III (2015)

Όταν το Black Ops III κυκλοφορούσε το 2015, η σειρά είχε ήδη πάρει μια στροφή προς το πιο “φουτουριστικό” και στο πιο fast paced gameplay. Οι χαρακτήρες φορούσαν ειδικές στολές που επέτρεπαν χαρακτηριστικά όπως το wall running, Αir slides καθώς και wing-suit flying. Και μολονότι η δράση είναι τέλεια, το story mode, απλά νιώθεις σαν να υπάρχει, σαν δικαιολογία για να παίξει κάποιος το παιχνίδι. Μολονότι το multiplayer είναι τέλειο και το Zombies mode απέκτησε και το δικό του online campaign mode, με τον τίτλο Nightmares”, εν τέλει νιώθεις ότι όλο το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει με διαφορετικό τίτλο και δεν σου δίνει την Call of Duty αισθητική που θέλεις.

11) Call of Duty: Modern Warfare 3 (2011)

Το τελευταίο (;) Modern Warfare είναι αναμφίβολα και το πιο αδύναμο. Προσοχή, δεν λέω ότι είναι χάλια το παιχνίδι, αφού το multiplayer, στο οποίο τότε, είχαν πρωτοαρχίσει να εστιάζουν περισσότερο για τους παίκτες, είναι εξαιρετικό και έγιναν πολλές καινοτομίες, οι οποίες έμειναν μέχρι σήμερα. Απλά κυρίως το story του με απογοητεύει, γιατί σαν κλασσικό αγόρι που αγαπάει ένα καλό storytelling παιχνίδι, εστιάζω περισσότερο στο campaign mode. Και μολονότι, το MW3 σου προσφέρει κάποιες καλές και συγκινητικές στιγμές, όπως τον θάνατο του Soap, εν τέλει νιώθεις ότι ακολουθεί την ίδια πεπατημένη με το Modern Warfare 2 και σε κάνει να το βαρεθείς γρήγορα και να μην είναι ένα από τα παιχνίδια που να θες να ξαναρχίσεις στο μέλλον, που θα θες να θυμηθείς τις παλιές καλές εποχές (#THROWBACK για τους χρήστες του Instagram.).

10) Call of Duty: Infinite Warfare (2016)

Πάμε ίσως στο πιο μισητό παιχνίδι του 2016. Με την EA να βγάζει το Battlefield 1, που επέστρεφε την σειρά στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Activision αποφάσισε το επόμενο παιχνίδι της να το πάει αλλού: στο διάστημα! Και μολονότι, η ιδέα αυτή δεν άρεσε σε πολλούς (ούτε στον πανέμορφο, έξυπνο και εμβληματικό άντρα που γράφει αυτό το άρθρο) εν τέλει, δεν είδαμε πολλά καλά που έβγαλε το παιχνίδι. Ένα όχι άσχημο story mode, που είχε κάποια καλά cameos (Conor McGregor, Lewis Hamilton) και τον Jon Snow ως κακό μας, ο οποίος μετά το Winterfell, αποφάσισε να φορέσει διαστημική στολή, να ταξιδέψει με την μηχανή του χρόνου στο μέλλον και να κατακτήσει το σύμπαν (Oh dear, oh dear, παραλήρημα με έπιασε πάλι), ένα ωραίο multiplayer mode που πρόσφερε καλές στιγμές και το fast-paced gameplay, ήταν μια δικαίωση για την Infinity Ward. Ωστόσο τα γνωστά micro-transcactions και το γεγονός ότι το story ήταν λίγο επίπεδο ανά διαστήματα, το κρατάνε στην 10η προσωπική μου θέση.

9) Call of Duty: Advanced Warfare (2014)

Με το Ghosts, να μην έχει και την καλύτερη αντιμετώπιση από τους gamers και τους κριτικούς, η νέα developer, Sledgehammer Games, αποφάσισε να ταράξει τα νερά, φέρνοντας στο Call of Duty: Advanced Warfare, μια φρεσκάδα που το franchise είχε πραγματικά ανάγκη. Με νέα gameplay mechanics, με ένα ωραίο story mode καθώς και το star power που του αξίζει, με τον Kevin Spacey (Για το όνομα του Θεού, ότι και αν έκανε, πάντα είναι ο αγαπημένος κακός της καρδιάς μας) στον ρόλο του κακού Jonathan Irons καθώς και το Zombies mode, που συνέβαλαν φωνητικά και οι γνωστοί ηθοποιοί John Malkovich & Bill Paxton, το Advanced Warfare ήταν επιτέλους ένα “Φως στο Τούνελ” (πολύ Νικολούλη βλέπω) για το gaming franchise.

8) Call of Duty: WWII (2017)

Μετά από λαϊκή απαίτηση πολλών χρόνων, είχαμε επιτέλους την μεγάλη επιστροφή του Call of Duty στις παλιές καλές του ρίζες. Και θα μπορούσα πραγματικά να κατατάξω ψηλότερα, το εγχείρημα της Sledgehammer Games, καθώς αν με ρωτήσετε, πέρασα καταπληκτικά παίζοντας με τις ώρες το παιχνίδι και το multiplayer mode του και βλέποντας τα τοπία και το πόσο καλοδουλεμένο ήταν το παιχνίδι και τα σκηνικά του. Ωστόσο, όλος ο ντόρος γίνεται για το campaign mode, όπου εκεί οι απόψεις διίστανται. Από την μία υπάρχει η πλευρά του ότι το campaign mode επαναφέρει για τα καλά το Call of Duty στον σωστό δρόμο και από την άλλη υπάρχουν και αυτοί που λένε ότι απλά υπάρχει για να υπάρχει και να δικαιολογήσει την ύπαρξη του παιχνιδιού. Εγώ επειδή ανήκω κάπου στην μέση και το βρίσκω μέτριο προς καλό, δεν θα πω πολλά, παρά μόνο ότι ικανοποιήθηκα και δεν ικανοποιήθηκα. Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας με το νόημα. Ούτε εγώ με καταλαβαίνω ώρες ώρες.

7) Call of Duty (2003)

Ο “μπαμπάς” του gaming franchise και το πρώτο των πρώτων, το Call of Duty μπορεί να μην ήταν και το πιο επαναστατικό από τα παιχνίδια που έχουμε δει, αλλά ξεκίνησε πολλά πράγματα, που τότε δεν είχαμε δει από άλλα FPS. Η ιστορία μοιραζόταν σε τρία διαφορετικά στρατιωτικά μέτωπα, που ήταν αυτά της Αμερικής, της Αγγλίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Ένα πρωτοποριακό τότε sound design, που έφερνε περισσότερο ρεαλισμό από ποτέ, στην εκπυρσοκρότηση του όπλου καθώς και τα γραφικά του, που για εκείνη την εποχή ήταν απλά υπέροχα, ήταν αρκετά για να το κάνουν να βρίσκεται υψηλά στην λίστα μας, ως το παιχνίδι που σήμανε το σύνθημα για την αλλαγή των First Person Shooters.

6) Call of Duty 2: Big Red One (2006)

Όπως και ο προκατοχός του, έτσι και το Call of Duty 2, εστιάζει τα γεγονότα του στο story mode, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίζοντας την ιστορία, σε τέσσερις διαφορετικούς στρατιώτες των Συμμάχων. Κάποια από τα χαρακτηριστικά που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε στο Call of Duty franchise, ήρθαν σε αυτό το παιχνίδι, όπως η ανάκτηση της χαμένης μας ζωής στο health bar, που επέτρεπε την δράση να έχει πιο γρήγορη ροή καθώς και η ανάπτυξη ενός action-movie συναισθήματος που σημάδεψε την εποχή του Xbox 360 & του Playstation 3 και σημαδεύει και την τωρινή γενιά κονσολών. Το multiplayer τότε, ήταν πιο απλοϊκό, ωστόσο το γεγονός ότι πρόσφερε την ευκαιρία για modding, έκανε τους gamers να νιώσουν πιο κοντά με το ίδιο το παιχνίδι.

5) Call of Duty: Black Ops II (2012)

Μετά το πρώτο Black Ops, που θα το δούμε πιο μετά στην λίστα μας, ήρθε το Black Ops 2, το οποίο ήταν το πρώτο παιχνίδι, που είχε μια πιο φουτουριστική αισθητική. Ωστόσο, η μη υπερβολή, ήταν το απόλυτο highlight του παιχνιδιού, αφού δεν εστιάσαμε τόσο στο φουτουριστικό, όσο στην ιστορία. Οι παλιοί χαρακτήρες επιστρέφουν και κάποιες αποστολές που διαδραματίζονται στα παλιότερα χρόνια, σου δίνει μια όμορφη αισθητική. Επίσης, το γεγονός ότι οι επιλογές του παίκτη, καθορίζουν τα γεγονότα του παιχνιδιού και το τέλος του, ήταν κάτι, που άρεσε σε πολλούς αλλα και τους έκανε πιο προσεκτικούς στις κινήσεις τους.

4) Call of Duty: World At War (2008)

Αυτό το παιχνίδι αποτελεί βελτίωση της Modern Warfare φόρμουλας και είναι επίσης γνωστό για την πρώτη εισαγωγή του Zombies Mode στο multiplayer καθώς και του all-star cast που είχε, μεταξύ των οποίων ήταν οι Kiefer Sutherland & Gary Oldman. Το story ήταν επίσης, πολύ καλό, μας έφερνε πάλι πίσω στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μολονότι, δεν έγιναν κάποιες αλλαγές στο gameplay, αποτελούσε και πάλι έναν πολύ όμορφο προορισμό για “λιώσιμο” της κονσόλας σου και σίγουρα ήταν πολύ πιο “μπροστά” από πολλά παιχνίδια της γενιάς του.

3) Call of Duty: Modern Warfare 2 (2009)

Καυτό από την επιτυχία του πρώτου Modern Warfare, το Modern Warfare 2 για άλλη μια φορά μας παρέδωσε τα “καλούδια” έτσι όπως τα θέλαμε. Με όμορφο gameplay, πολύ καλό multiplayer mode και ένα πολύ δυνατό story mode, που μας έδωσε έναν φοβερό ήρωα, έναν τρομερό κακό (General Shepard) και μια πολύ αμφιλεγόμενη αποστολή, που “τσιμέντωσε” το cultural status του παιχνιδιού, ονόματι No Russianπου οι παίκτες έπρεπε να λάβουν μέρος σε μια επιχείρηση τρομοκρατικής επίθεσης σε ένα αεροδρόμιο με πολλούς πολίτες.

2) Call of Duty: Black Ops (2010)

Το νούμερο 2 στην λίστα μου είναι το πρώτο Black Ops, το οποίο μας εισήγαγε, σε ένα εντελώς διαφορετικού τύπου Call of Duty, αυτό του πιο σκοτεινού συναισθήματος και της πιο τακτικής και μυστικής κατασκοπίας, στις εποχές του Ψυχρού Πολέμου, μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Αμερικής, με την εμφάνιση γνωστών προσώπων της εποχής, όπως του Fidel Castro και του προέδρου John F. Kennedy, αλλά και παλιών προσώπων από το Call of Duty franchise, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο campaign, όπως τον Viktor Reznov, που πάλι τον υποδύεται εξαιρετικά ο Gary Oldman. Plot twists, μπόλικη δράση και όμορφα γραφικά και ιστορία είναι αυτά που το κάνουν ένα από τα καλύτερα FPS που έχουν περάσει από την προηγούμενη γενιά.

ΚΑΙ…

1) Call of Duty 4: Modern Warfare (2007)

Ποιο άλλο θα μπορούσα να βάλω; Ένα παιχνίδι που πραγματικά, δεν μπορώ να του βρω αρνητικά, το πρώτο Modern Warfare ήταν αυτό που άλλαξε ριζικά τα πράγματα στα First Person Shooters και γενικά στο gaming. Καθώς μέχρι τότε, το COD ήταν απλά ένα παιχνίδι που μίλαγε για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το modern setting του, ήταν αυτό που άλλαξε τα πάντα, καθώς στο story mode, είχαμε να κάνουμε με μεγάλες δυνάμεις, που χρησιμοποιούσαν τα πάντα και καταδυνάστευαν λαούς, προκειμένου να αποκτήσουν μεγάλης ποιότητας οπλοστάσια. Στο multiplayer καινοτομίες, όπως τα Killstreaks, weapon attatchments, weapon loadouts, player experience levels και πολά άλλα, έκαναν την εμφάνιση τους και ήταν αυτά που πρωτοξεκίνησαν τον χαμό γύρω από το franchise και το ισχυρό multiplayer community του. Αξίζει την πρώτη θέση και τώρα με το Remaster του αξίζει να το παίξετε.

Εσάς ποια η γνώμη σας για την λίστα; Πείτε μας την άποψη σας στα σχόλια.

 

Μην ξεχάσετε να μας ακολουθήσετε στα παρακάτω Social MediaBusted είστε!

Νέος, ωραίος, ελεύθερ(ΓΚΟΥΧ ΓΚΟΥΧ..Παντόφλα alert)..Εχμ..δεσμευμένος, φανατικός gamer από κούνια, που κάνει ότι σπουδάζει Φιλολογία στο ΑΠΘ, ενώ στην πραγματικότητα, κάθεται και τριγυρνάει τους δρόμους της Θεσσαλονίκης, ονειρευόμενος την στιγμή που θα φτιάξει το δικό του παιχνίδι και θα πάρει στα χέρια του τον έλεγχο όλου του κόσμου..Hail HYDRA!

Powered by busted.gr busted.gr busted.gr